x-mh-mu View my profile
+++++++++++++++++++++++++++++
[SF] "The Letterphone" สานรัก
Past 2
บ้านหลังใหญ่ในสไตล์การออกเเนวตะวันตกผสมผสานได้เข้ากันกับการตกเเต่งภายในสไตล์ตะวันออก ตั้งอยู่กลางใจเมืองหลวง บริเวณรอบๆบ้านที่มีพื้นที่กว้างขวางเเละมีต้นไม้น้อยใหญ่ประดับประดาอยู่ทำให้บ้านหลังนี้ร่มรื่นเเละน่าอยู่มากยิ่งขึ้น..
..
ก๊อก ๆ
" ยุนโฮลูก มีจดหมายของลูกน่ะ "
" ครับๆ " ขานรับเสร็จร่างสูงเดินไปเปิดประตูห้องเพื่อรับจดหมายจากมือคุณเเม่ที่อุตส่าห์นำมาให้ถึงห้องนอน
" มีสาวส่งมาให้หรอจ๊ะ? " คุณเเม่เอ่ยเเกมล้อลูกชายของตนอย่างคนอารมณ์ดี
..ร่างสุงไม่เคยพาสาวมาเปิดตัวให้ตนรู้จักเลย ตามจริงคุณเเม่ก็รอคอยอยู่ล่ะนะ ฝันอยากจะมีลูกสะใภ้สวยๆน่ารักๆมาเป็นเพื่อนคุณเล่นที่บ้าน เเล้วใช่ว่าลูกชายเธอจะขี้ริ้วขี้เหร่ซะที่ไหน เเต่ขนาดเพือนผู้หญิงยุนโฮก็ยังไม่เคยพามาเหยียบบ้านของตนเลยซักครั้ง! มันน่าสงสัยนะเนี่ย??
" ไม่หรอกครับ เเม่ก็รู้หนิครับว่าผมไม่ชอบยุ่งเรื่องพวกนี้ ขอบคุณนะครับที่เอามาให้ "
" จ๊ะ เเล้วเเม่จะมาตามไปทานข้าวนะลูก "
" ครับ " กล่าวเสร็จร่างสูงก็ปิดประดูห้องเดินไปยังโต๊ะเขียนหนังสือที่มีกองหนังสือตั้งใหญ่ เเละคอมพิวเตอรืโน๊ตบุ๊ควางอยู่ ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ที่เข้าคู่กันโต๊ะเขียนหนังสือ อ่านหน้าซองจดหมายเพื่อจะหาชื่อผู้ส่งเเละเเหล่งที่จัดส่งมา
" หืม?..คิม แจจุง " ร่างบางนั่น..ส่งมาจริงๆหรอเนี่ย
ร่างสูงลงมือเเกะซองจดหมายเเละอ่านข้อความด้านในอย่างตั้งใจ
....
....
....
ลายมือเเบบนี้ เวลาเขียนคงจะกำลังเขินอยู่ล่ะสิ เเล้วลักษณะการเขียนคำเเละประโยคที่ใช้ ...
คงอยากเอาใจคนที่อ่าน อยากให้คนอ่านรับรู้ความรู้สึก อยากให้คนอ่านเปิดใจยอมรับ
อยากบอกคนที่อ่านว่าชอบมากเพียงใด .. อืม
คนเขียน = คิมแจจุง
คนอ่าน = ??
คนที่อ่าน ..
คนอ่าน
ตัวเรา
ชอง ยุนโฮ!!!!!!
ร่างบางหน้าหวานนั่น ชอบเราจริงๆหรอ? ..ครั้งที่เจอกันที่ห้างร่างบางบอกชอบเค้าเเละอยากคุยกับเค้ามาก~ ก็จริงอยุ่ที่ว่าร่างบางนั่นน่ารัก ดูตรงๆ ไม่เสเเสร้ง เเต่ก็ใช่ว่าเขาจะชอบร่างบางในขั้นชู้สาวเพียงเเค่เจอกันครั้งสองครั้ง เขาก็เลยชวนร่างบางทำสิ่งที่เค้าชอบเเละเห็นว่ามันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย รวมถึงคนสมัยนี้ก็ไม่นิยมเขียนจดหมายกันเเล้ว เเต่ร่างบางกลับเขียนมาจริงๆ เเล้วเนื้อความก็...
เค้าคงต้องมองร่างบางใหม่เเล้วล่ะ!
----------------------------------------
ถึง .. คิม เเจจุง
วันนี้ฝนตกด้วยล่ะครับ ..
ผมได้รับจดหมายเเล้วนะครับ ไม่คิดว่าเเจจุงจะส่งมาจริงๆ
คุณคงคิดว่าทำไมต้องเขียนจดหมายให้ยุ่งยาก คือผมชอบน่ะครับ
เรียกได้ว่าเป็นงานอดิเรกของผมเลยก็ว่าได้ แจจุงคิดว่ายังไงเกี่ยวกับการเขียนจดหมายหรอครับ?
คุณคงไม่เคยเขียนจดหมายสื่อสารกันเเบบนี้ล่ะสิ ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนที่ไม่เคยเขียนจดหมาย
เเล้วกลับต้องมาเขียนเป็นครั้งเเรกๆเเบบนี้ เค้ารู้สึกยังไงกันนะ
ผมเเนบสเเตมป์ส่งจดหมายเเบบด่วนพิเศษไปให้เเล้วนะครับ
คราวหน้าถ้าเเจจุงจะส่ง ติดสเเตมป์ดวงนี้มานะครับ
ผมดีใจนะครับ ที่คุณเขียนมา ^^
ทานอาหารให้ครบทุกมื้อนะครับเดี๋ยวร่ากายจะได้เเข็งเเรง
ปล. เเจจุงเป็นคนตรงมากๆเลยนะครับ ผมชักกลัวเเล้วสิ ..
ชองยุนโฮ
-----------------------------------------
สวัสดีอีกครั้งฮะ .. ยุนโฮ
เมื่อวานฝนตกหรอฮะ? เเจจุงไปช่วยเเม่ขายไอศกรีมในห้าง..เลยไม่รู้อ่าฮะ
ขอตอบยุนโฮก่อนเเล้วกันฮะ ^^..เรื่องเขียนจดหมายเเจจุงพูดตามตรงนะฮะ
ตอนเเรกเเจจุงก็คิดอยู่เหมือนกันว่าทำไมต้องเขียนจดหมายด้วย
คือมันไม่สะดวกรวดเร็วเหมือนโทรศัพท์น่ะฮะ เเล้วอีกเเจจุงไม่ค่อยชินด้วย
เเต่พอได้ลองมาเขียนๆดูเเล้ว ก็สนุกดีเหมือนกันนะฮะ
เเจจุงยังเเอบลุ้นอยู่เลยว่าจดหมายจะส่งถึงยุนโฮมั้ย?
เเล้วยุนโฮจะตอบเเจจุงกลับรึเปล่า? สุดท้ายยุนโฮก็ส่งมา
เเถมเร็วอีกต่างหาก สรุปก็คือเเจจุงชอบเขียนจดหมายเพราะยุนโฮนั่นเเหละฮะ ><
เเล้วหยุดยาวนี้ยุนโฮไปเที่ยวที่ไหนหรอฮะ?
ขอบคุณสำหรับสเเตมป์นะฮะ
....เเจจุงก็ดีใจนะที่ยุนโฮดีใจ เเล้วเเจจุงจะเขียนไปบ่อยๆเลย
ยุนโฮก็อย่าลืมนอนห่มผ่าหนาๆนะฮะ เดี๋ยวจะไม่สบาย ^^
ปล. กลัวอะไรฮะยุนโฮ? กลัวตกหลุมรักเเจจุงล่ะสิ! >//<
เเจจุงฮะ
---------------------------------------
ถึง คิม เเจจุง
วันนี้อากาศดีนะครับท้องฟ้าเเจ่มใสมากเลย
เเจจุงช่วยคุณเเม่ขายของหรอครับ ขยันจังเลยครับ
ถ้าวันไหนผมว่าง ผมอาสาไปช่วยขายด้วยนะครับ
เเล้วที่เเจจุงบอกว่าชอบเขียนจดหมายถึงเเม้จะเป็นครั้งเเรก
ผมดีใจมากนะครับ ที่เเจจุงชอบ ^^
หยุดยาวนี้ผมไม่ได้ออกไปไหนหรอครับ ปกติเเล้วผมไม่ค่อยชอบออกไปเที่ยวข้างนอก
เเจจุงสนใจเป็นไกด์ให้ผมมั้ยล่ะ??
ปล. ความลับครับ
ชอง ยุนโฮ
---------------------------------------
เเล้วตั้งเเต่นั้นทั้งคู่ก็เขียนตอบจดหมายกันเเทบทุกวัน เนื่องจากทางบ้านของยุนโฮที่มีความสะดวกด้านนี้อยู่เเล้ว เเละทุกครั้งที่ร่างบางส่งจดหมายมายุนโฮก็จะตอบกลับพร้อมส่งเเสตมป์เเบบส่งด่วนพิเศษให้ทางร่างบางไปครั้งละ 1 เเผ่นด้วย
การเขียนหมายคุยกันเเบบนี้ทำให้ร่างบางรู้สึกชอบเเละถูกใจเป็นอย่างมาก
ก็มันดูน่ารัก คลาสสิกดี เเละเห็นว่าร่างสูงคงชอบกับการเขียนจดหมาย เพราะจดหมายทุกซอง
ที่ส่งมาให้เค้านั้น ดูดีทุกซอง ภายในซองถูกเขียนด้วยถ้อยคำเเละลายมือสบายๆ อ่านง่าย
เเต่เรื่องเบอร์โทรศัพท์ ...
คิม เเจจุง ยังไม่ลืมหรอกนะฮะ ชอง ยุนโฮ!!
+++
" อรุณสวัสดิ์ฮะ ยุนโฮ " ร่างสูงสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีม่วงอ่อนเข้าดูกับกางเกงยีนสีตามสบายๆตามเเบบฉบับผู้ชายไม่เรื่องมาก กำลังนั่งฟังเพลงในไอพอดอยู่บริเวณลานน้ำพุหน้าห้างสรรพสินค้าชั้นน้ำของเมืองหลวงเงยหน้ามองเจ้าของมือเรียวสวยที่สะกิดเค้าในสนใจกับการมาของตัวเอง
" อ่า .. สวัสดีครับเเจจุง " ยุนโฮลุกขึ้นยืนพร้อมถอนหูฟังเอ่ยทักทายร่างบางหน้าหวานที่ตกลงเป็นไกด์ให้เค้า พลางมองใบหน้าที่มีเเต่รอยยิ้มส่งกลับมาให้เค้าไล่มาถึงการเเต่งตัวร่างบางสวมเสื้อยืดคอกลมลายขาวสลับดำขีดขวางเข้ากับเดนิมสีซีด ซึ่งดูกับเหมาะกับร่างบางเป็นอย่างมาก เห็นร่างตรงหน้าเเล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
" เเจจุงว่าเเจจุงมาเร็วเเล้วนะ ยุนโฮยังเร็วกว่าอีก " พลางทำเเก้มป่องเหมือนไม่พอใจนิด ๆ กันการมาช้าของตัวเอง
" ผมขับรถมาน่ะเเล้วบ้านผมก็อยู่ไม่ไกล ไม่เป็นไรหรอกครับ " เมื่อเห็นร่างบางทำหน้าเหมือนปลาทองอมน้ำ ร่างสูงก็อดอมยิ้มตามไม่ได้น่ารักจริงๆเลยน้าาา เเจจุง
" อื้ม เเล้วยุนโฮอยากไปไหนล่ะ? เเจจุงจะพาไปเอง " ร่างบางถามพลางทำท่าทางอย่างคนกระตือรือร้น
" ผมให้เเจจุงเสนอครับ ตามสบายเลย "
" ยุนโฮชอบเขียนจดหมาย .. ถ้างั้นเราไปพิพิธภัณฑ์สเเตมป์กันดีมั้ยฮะ? "
" โอเคครับ "
เมื่อเดินทางมาถึงจุดหมายทั้งคู่ก็ซื้อบัตรเเล้วเข้าชมพิพิธภัณฑ์
ความจริงเเล้ว ร่างสูงมาที่นี่บ่อยอยู่พอควร เพราะที่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจขนส่ง การไปรณีย์
ที่พ่อเเม่ของเค้ามีหุ้นส่วนร่วมอยู่ด้วย ถ้ามีเวลาพ่อเเม่ของเค้าก็ชอบฝากให้เค้ามาดูงานที่นี่
" ยุนโฮดูสิฮะ สเเตมป์เยอะมากๆเลยเค้าแปะสเเตมป์ติดทั่วผนังห้องเลยล่ะฮะ "ร่างบางวิ่งเข้าไปในเขตจัดเเสดงสเเตมป์ที่มีลักษณะกั้นเป็นห้องๆ พร้อมเอ่ยอย่างตื่นเต้นเนื่องจากเพิ่งเคยเห็นเเหล่งที่มีสเเตมป์เยอะมากเเถมปะติดทั่วผนังห้องเป็นครั้งเเรก
" ใช่ครับ เเต่ละดวงนี่ก็ตั่งเเต่สมัยคุณปู้คุณย่าทั้งนั้นเลย " ร่างสูงผู้รู้จริงกล่าว
" โอ้ จริงหรอฮะ? " ร่างบางพยายามเพ่งมองตัวหนังสือบนสเเตมป์ที่ติดตามพนังห้อง
ร่าสูงอดที่จะขำกับท่าทางของร่างบางไม่ได้ เเล้วทั้งคู้ก็เดินไปดูสเเตมป์เเต่ละห้องไปจนครบทุกพื้นที่ที่จัดเเสดง ซึ่งใช้เวลานานพอสมควร เเละดูเหมือนหน้าที่ของไกด์กับลูกทัวร์จะมีการสลับตำเเหน่งกันนิดหน่อยไปโดยปริยาย
ณ คอฟฟี่ชอบบริเวณหน้าพิพิธภัณฑ์
" โอ้โห เเจจุงเพิ่งรู้นะฮะ ว่าที่นี่มีสเเตมป์เยอะขนาดนี้ นั่งรถผ่านทุกวันเเต่ไม่เคยเข้ามาชมเลย " ร่างบางเอ่ยเสร็จก็ลงมือดูดน้ำปั่นสีหวานที่เข้ากันกับใบหน้า พร้อมตักเค้กน่าทางขึ้นมาลิ้มรสชาดอย่างน่าเอ็ดดู
" ครับ .. เเล้ววันนี้เเจจุงสนุกมั้ยครับ ชอบรึเปล่า " เมื่อร่างสูงจิบกาเเฟพร้อมเอ่ยถาม
" ชอบสิฮะ เเต่คำถามนั้นไกด์อย่างเเจจุงต้องถามยุนโฮก่อนสิฮะ อิอิ "
" ครับ คงเพราะมากับเเจจุงทำให้ผมรู้สึกสนุกมากเลย " ร่างสูงเอ่ยตามความจริง
" >///< ... เอ่อ เรื่องจดหมายที่ยุนโฮเขียนจดหมายมาให้เเจจุง ความลับที่ว่าคืออะไรหรอฮะ?? " ร่างบางก้มหน้าถามพลางกัดช้อนตักเค้กจินตนาการความลับของยุนโฮไปต่างๆนาๆ ซึ่งความคิดพวกก็คงจะเข้าข้างตัวเองเช่นเดิม
" ... เเจจุงอยากรู้จริงๆหรอครับ? " ร่างสูงถามเเกมเย้าเเหย่ มองดูปฏิกิริยาคนตรงหน้า
" ฮะ เเจจุงอยากรู้ " ร่างบางยังคงก้มหน้าทำท่าทางเช่นเดิม
" .... "
เมื่อเห็นร่างสูงตรงหน้าเงียบร่างบางจึงค่อยๆเงยหน้ามองร่างสูง พร้อมกันนั้นร่างสูงก็เคลื่อนตัวจากฝั่งตรงข้ามมาอย่างรวดเร็วชกชิงความนุ่มของริมฝีบางบางไปอย่างง่ายดายด้วยเวลาอันสั้น .. ทำเอาร่างบางหน้าเเดงเเปร็ดขึ้นมาทันที พร้อมคำกล่าวที่ทำเอาร่างบางหน้าเเดงเเปร๊ดขึ้นมามากกว่าเดิมจนลมเเทบออกหู >///////<
" ถ้าเเจจุงอยากรู้ความลับ วันนี้ไปค้างบ้านผมกันดีมั้ยครับ? "
.... เบอร์โทรศัพท์ ไม่ใช่ว่าผมไม่ให้เเจจุงไปนะครับ
ผมเขียนเบอร์ลงหลังสเเตมป์ที่ส่งให้ร่างบางไปทุกใบ
ไม่เห็นเเจจุงจะโทรมาหาผมเลย .... น่าน้อยใจจังครับ
The end
ขอบทุกคนที่เข้ามาอ่านมากๆเลยนะคะ : )
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
[SF] "The Letterphone" สานรัก
Past 1
" เเจจุง! เช็คบิลโต๊สองจ๊ะลูก "
" ฮะเเม่~ " ร่างบางขานรับพร้อมเดินไปรับใบบิลที่หนีบไว้กับไม้รองบิลจากเเม่เเละเดินไปยังโต๊ะลูกค้า
คิม เเจจุง นักศึกษามหาวิทยาลัยโซล ชั้นปี 3 คณะสถาปัตยกรรม ทุกวันร่างบางต้องกลับร้านให้ทัน 6 โมงเพื่อที่จะกลับมาทันช่วยงานเเม่ที่เปิดร้านไอศกรีมอยู่ภายในห้างชื่อดัง เพราะในตอนเย็นเป็นช่วงที่ร้านมีคนเข้าเยอะที่สุดเเละเเม่ของเขาจะได้ไม่ต้องรับพนักงานเพิ่มมากนัก เเถมประหยัดค่าเเรงได้อีกเยอะด้วย
" 5400 วอนฮะ" ร่างบางกล่าวขณะเดียวกันก็ส่งรอยยิ้มเเสนหวานไปยังลูกค้าสาวๆ ที่มารับบริการร้าน
ทำเอาหัวใจหนุ่มๆสาวๆโต๊ะนั้นเเละรอบๆ ถึงกลับเต้นเเรงไม่เป็นจังหวะเลยที่เดียว >///<
" ขอบคุณมากฮะ โอกาสหน้าเชิญเเวะมาที่ร้านอีกนะฮะ " เมื่อรับเงินครบ ร่างบางก็กล่าวขอบคุณตามมารยาท เดินไปวางเงินเเละบิลที่เคาร์เตอร์
" วันนี้คนไม่ค่อยเยอะนะฮะเเม่^^ "
" จ้า~ ก็พรุ่งนี้เป็นวันหยุดยาวนี่จ๊ะ ลูกค้าคงกลับต่างจังหวัดกันล่ะมั้ง " คุณเเม่ที่ดูยังสาวตอบกลับลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนเพียงคนเดียว
" อ่อ พรุ่งนี้หยุดหรอฮะ? ... อ๊า!!!!! " ??? คุณเเม่มองตามร่างบางที่คุยกันอยู่ดีๆก็ร้องออกมาทำคนเเก่ตกอกตกใจเเล้ววิ่งออกไป นอกร้านทันที ส่งผลให้คุณเเม่ทำตาปริบๆด้วยความงวยงง
" ยุนโฮฮะ!!!! " เสียงเรียกของร่างบางทำเอาคนบริเวณนั้นหันมามองรวมทั้งเจ้าของชื่อที่ร่างบางเรียกขาน
" เฮ้ย เค้าเรียกมึงอะ " เพื่อนตัวดีที่ลากผมมาหาอะไรกินในห้างชื่อดังเเห่งนี้เอ่ยพร้อมกับเอาศอกกระทุ้งเเขนผม 'ครับ ผมรู้เเล้วครับ'
อยากตอบไอ้เพื่อนตัวดีนี่จริงๆ เเต่เมื่อเห็นร่างบางหน้าหวานวิ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เพื่อนตัวดีก็ขอไปทำธุระส่วนตัวพร้อมบอกให้ผมกลับไปก่อนได้เลย ....อ้าว ทิ้งกันรึไอ้นี่
" ยุนโฮมาให้เบอร์เเจุจงหรอฮะ? รอเเปปนะฮะ ....อ่า เเจพร้อมเเล้วๆ " เมื่อวิ่งมาถึงเป้าหมายร่างบางก็ทำหน้าน่ารัก
ยิงคำถามที่ดูเหมือนจะไม่ต้องการคำตอบสักเท่าไร พร้อมทั้งหยิบโทรศัพท์เครื่องบางขึ้นมา
เตรียมที่จะเมมเบอร์คนตรงหน้าอย่าใจจดใจจ่อเช่นเดิม ..
" เอ่อ น้องเเจจุง..ใช่มั้ยครับ?? " ร่างสูงไม่ตอบคำถามที่ดูยังไงก็เข้าข้างคู่สนทนาเป็นอย่างมาก เเต่กลับยิงคำถามโต้กลับ
" ใช่ฮะ อุ้ย! ดีใจจังยุนโฮจำได้ด้วย อิอิ เเต่เเจจุงไม่ได้เป็นน้องยุนโฮนะ เรารุ่นเดียวกันนะฮะ ^^ " ร่างบางกล่าวเสียงใสอย่างคนอารมณ์ดี
เเน่สิ ก็ยุนโฮจำผมได้ด้วยอ๊าา าา คิม เเจจุงเขินจังเลย >///< ....
รู้สึกว่าเมื่อเย็นนี้เองนะเเจจุงครับ - -
" รุ่นเดียวกัน? เเล้วทำไมผมถึงไม่เคยเห็นเเจจุงเลยล่ะครับ? "
" ก็เเจจุงเรียนอยู่ถาปัตฯ วันๆก็อยู่เเต่ในตึกคณะ หรือไม่ก็ออกไปนอกสถานที่ ยุนโฮก็เรียนวิศวะคงยุ่งใช่มั้ยล่ะฮะ นี่ถ้าเเจจุงไม่เห็นยุนโฮก่อน ยุนโฮคงไม่ทักเเจจุงใช่มั้ยละ?? " หืมทัก? เเล้วทำไมเค้าต้องไปทักเเจจุงด้วยล่ะ?
" เเล้วทำไมต้องทักกันด้วยล่ะครับ? " ร่างสูงเอ่ยถามด้วยความสงสัย
" เอ้า! ก็เเจจุงชอบยุนโฮนี่ฮะ คนชอบกันทักกัน มันจะเเปลกตรงไหนล่ะฮะ? อย่าสิยุนโฮทำให้เเจจุงงงนะเนี่ย!! "
ร่างบางทำหน้ามุ่ยลงเล็กน้อยอย่างที่ใครๆเห็นก็ต้องบอกว่าน่ารักซะจริง!!
..รู้สึกว่าคนที่ต้องงง จะต้องเป็นฝ่ายผมนะ ยุนโฮคิด
...........เอ๊ะ เมื่อกี้เเจจุงบอกว่าชอบ ... ผม ... หรอ??
" เเจจุงชอบยุนโฮ ให้เบอร์เเจจุงนะ เเจจุงอยากคุยด้วย ...นะฮะ " น้ำเสียงอ้อนวอนขนาดนั้น ท่างทางออดอ้อนขนาดนั้นเห็นที่ใครไม่ให้ก็จะใจร้ายเกินไปซะเเล้ว
" ..........ชอบผมหรอ? " เเน่ล่ะ เป็นใครก็ต้องตกใจ เเล้วยิ่งเป็นชองยุนโฮผู้ชายที่ถ้าไม่มีกิจกรรมที่มหาวิทยาลัยเเล้วล่ะก็อย่าหวังจะได้เห็นหน้า เพราะเจ้าตัวน่ะเอาเเต่เรียน เเละชอบศึกษาค้นคว้าเรื่องจดหมายอยู่เเค่ภายในบ้านเเละห้องสมุด
นี่ถ้าไม่มีเพื่อนตัวดีอย่าง 'ยูชอน' เป็นเพื่อนสนิทล่ะก็ คงไม่ได้ออกมาเดินเล่นตามห้องด้วยซ้ำ
" ฮะ เเจจุงชอบยุนโฮ " ร่างบางตอบกลับด้วยคำพูดเเละเเววอย่างมั่นใจ
" ถ้าอย่างนั้น....เรามาเขียนจดหมายกันมั้ย?? "
...
อ๊าาา า า ยุนโฮให้ที่อยู่ผมล่ะ สงสัยอยากให้แจจุงไปหาที่บ้าน ฮุๆ พูดเล่นน่ะฮะ เราสองคนเเลกที่อยู่กัน
เเล้วสัญญาว่าจะไม่ไปหาัที่บ้านถ้าไม่จำเป็น ไม่รู้ยุนโฮจะพูดเพื่ออะไร .. ???
ดีเเล้วล่ะ เเจจุงล่ะกลัวยุนโฮมาหาที่บ้านจัง เดี๋ยวคุณเเม่จะตกใจน่ะฮะว่ามีลูกเขย ล้อ~ หล่อ ฮี่ๆ ><
...... ฮ่า ฮา ฮา แจจุงรู้นะว่าคุณหัวเราะเเจจุงอยู่!! อย่าสิๆ หัวเราะคนอื่นไม่ดีนะฮะ
ว่าเเต่ เเจจุงจะเขียนอะไรดีน้า~ อืม 
รูปประกอบการจิ้น
-------------------------------------
สวัสดีฮะ ยุนโฮ
เเจจุงฮะเองยุนโฮ >//๐<
เเจจุงเขียนจดหมายมาหายุนโฮเเล้วนะ
-------------------------------------
..
อ่า สั้นไปๆ เเล้วยุนโฮก็คงรู้เเล้วเเละว่าเเจจุงเขียน
ไปให้ก็จ่าหน้าซองจากเเจจุงนี่ ... เอาใหม่ๆ
-------------------------------------
สวัสดีฮะ ยุนโฮ : )
วันนี้อากาศดีนะฮะ
ยุนโฮอยากกินอะไรฮะ เเจจุงอยากกินพิซซ่า!!!
อิอิ เเล้วเเจจุงจะเอาไปฝากนะฮะ
-------------------------------------
อ่า ดี!!!! ...เเล้วจดหมายจะไปถึงวันไหนเนี่ย ถ้าวันนั้นฝนตกล่ะ ?? เเล้วถ้ายุนโฮไม่ชอบกินพิซซ่าล่ะ ?? งืมๆ เฮ้อ ให้เบอร์มาซะก็หมดเรื่อง ..
ไม่ดีๆ เราอย่าไปว่ายุนโฮเลย สงสัยยุนโฮจะเขินไม่กล้าให้เบอร์เเจจุง อิอิ ยุนโฮน่ารักจังเลย .... เขียนใหม่ๆ
อืมมมม ม .. เอางี้เเล้วกัน ><
-------------------------------------
สวัสดีฮะ ยุนโฮ
วันเเรกที่เเจจุงเห็นยุนโฮ ยุนโฮน่ารักมากเลยนะฮะ ..วันนั้นยุนโฮออกไปเเนะนำตัวให้น้องๆที่สนใจจะเรียนต่อที่มหาวิทยาสัยโซลได้รุ้จัก หลังจากนั้นช่วยเหลือน้องๆนี่ยังไม่ทราบกฏเกณฑ์การรับสมัครนักศึกษาให้รู้เเจ้งมากยิ่งขึ้น พูดคุยกันน้องๆได้เป็นธรรมชาติ
เเล้วคอยตอบคำถามที่น้องๆสงสัยอย่างฉะฉาน ..
เเจจุงชอบยุนโฮมากเลยนะฮะ คิดอยู่ว่าทำไมไม่เคยเห็นยุนโฮมาก่อนหน้านี้นะ เเต่เเจจุงก็ไม่เคยเสียใจหรอกนะ เพราะตอนนี้ได้เเจจุงคุยกับยุนโฮผ่านจดหมายฉบับนี้เเล้วไง ^^ เเจจุงดีใจนะฮะ ที่ได้คุยกับยุนโฮ
เเจจุงอยากรู้ทุกๆเรื่องของยุนโฮเลยนะฮะ เเจจุงจะพยายามรู้จักยุนโฮให้มากกว่านี้!!!!
เป็นห่วงนะฮะ..เเจจุง
-------------------------------------
โอเคเเล้ว อิอิ จดหมายฉบับเเรกในชีวิตเลยนะเนี่ย ><
ยุนโฮจะชอบมั้ยน้า~ ลายมือของเเจจุงยุนโฮจะอ่านออกรึเปล่าล่ะเนี่ย? เง้อออ
+++
เช้าวันต่อมา ..
เช้านี้เเสนสดใส~ เเจจุงจึงรีบตื่นเเต่เช้าเพื่อไปส่งจดหมายที่ตู้จดหมายหน้าหมู่บ้าน
" สาธุๆๆๆ ขอให้ยุนโฮได้รับจดหมายฉบับนี้เเล้วรักเเจจุงมากขึ้นหลงเเจจุงมากขึ้นด้วยเถอะฮะ!!!! " ร่างบางที่ถือจดหมายภายในมือ พนมมือขึ้นกลางศีษะพร้อมกล่าวด้วยที่ทางกระปรี้กระเปร่า อยู่หน้าตู้ไปรษณีย์สีเเดงสด
" ต้าย!!! มานี่ๆลูกอย่าไปยุ่งกับเขา ออกมาห่างๆเลยลูก " เมื่อร่างบางหันไปมองต้นเสียงก็เห็นเเม่กำลังฉุดลูกน้อยวันกระเตาะของตนไปให้ห่างจาก จุดที่ร่างบางยืนอยู่ พร้อมส่งสายตาหวาดกลัวมาทางเขา ...
อะไร.. เเจจุงไม่ได้บ้านะฮะ!!!!!!
To be con
